Na ons laatste blogbericht zijn we doorgereden naar Banff, één van de nationale parken in Alberta. Banff is een gezellig en mooi, maar wel toeristisch stadje dat wordt doorkruist door een prachtig blauw meer (goed voor kajak en cano, en op sommige plaatsen voor whitewater-rafting) en omsingeld door hoge bergen in allerlei vormen.
Ook in Banff kon je met een gondola (skilift trouwens) een berg op om een zicht van 360° te krijgen over de vallei, maar omdat we zoiets al in Golden hadden gedaan, hebben we het vervangen door een stevige (en steile!) bergwandeling. Opnieuw – en we vallen (nu al) in herhaling – prachtige uitzichten met beelden die je je bij ons niet kan voorstellen. Na onze vermoeidende wandeling zijn we meteen doorgereden naar de Banff Hot Springs. Hier kan je baden in water dat door de natuur zelf tot 40 graden is verwarmd! Een zalige ontspanning na onze wandeling. Omdat we rekening moeten houden met ons ‘tijdschema’, moesten we na 1,5 dag alweer verder doorreizen.
 |
| Banff |
Na Banff zijn we zuidwaarts getrokken en hebben we de grens naar de VSA overgestoken. Op de Canadees-Amerikaanse grens, meer bepaald op de overgang van Alberta naar Montana, ligt het Glacier National Park. In dit park kan je een ongeveer twee uur durende ‘going-to-the-sun road’ volgen, die echt buitengewoon is. De natuur is prachtig, je vindt er verschillende landschappen gecombineerd. Dit park wordt niet zo druk bezocht als de andere Noord-Amerikaanse nationale parken, waardoor je meer het gevoel hebt dat je alleen bent in het park en in alle rust de beelden in je kan opnemen. Glacier National Park is echt rustgevend en adembenemend mooi. We konden onze tocht bovendien nog afsluiten met een ‘moment suprême’: een zwarte beer die bij sunset uit de struiken komt gewandeld, de straat op zijn gemak oversteekt (zonder eerst naar links en/of rechts te kijken!), om daar wat bessen als avondmaal te verorberen. De zes mensen die op nog geen 10 meter van hem stonden interesseerden hem duidelijk geen moer... Ze hadden nochtans zijn honger meer kunnen stillen ...
 |
| Glacier |
Na een overnachting in een klein doorreis-dorpje Whitefish in het B&B ‘Duck Inn’, dat van ons de ‘tot nu toe mooiste en aangenaamste overnachting’-prijs heeft gekregen, zijn we verder getrokken richting Yellowstone, een nationaal park in Wyoming. Daar zijn we gisterenavond na een vermoeiende autorit aangekomen.
Vandaag hebben we een eerste trip gemaakt door het park. Het park telt talloze wilde (of moeten we eerlijk zijn en er misschien toch ¾ wild van maken, omdat ze al gewoon zijn aan ons, toeristen?) bizons en herten (hier noemen ze het ‘elks’, we kennen de juiste vertaling nog niet).
We hebben de indruk dat Yellowstone van alles een beetje heeft, een soort mix van de verschillende nationale parken: meren (overigens het grootste bergmeer van Noord-Amerika), bergen, weilanden, yellowstone grand canyon, geisers, enz.
 |
| Yellowston |
4 opmerkingen:
Het zijn echt schitterende reisverslagen die jullie op je blog plaatsen. Het laat ons toe om van op afstand mee te genieten.
Genieten jullie maar verder zodat ook wij hierin kunnen delen.
Evelien en jan,
Nu begin ik pas echt jaloers te worden zo een mooi land en zo veel dieren. als nieuw zeeland niet door kan gaan kunnen we mss Canada proberen.
grotjes An En Stijn
Hey Jean en Evelien,
Zo te horen zitten jullie daar wel goed. Ben vorige week beginnen werken en verveel mij nog wat. Het is dus leuk om wat verhalen van jullie te kunnen lezen.
@Jean: Moest ge het nog niet weten. We hebben zondag 2-2 gelijk gespeeld tegen een turkse ploeg met een onuitspreekbare naam. Het was een faire en vrij goede
match van ons met een correcte uitslag.
Nog heel veel plezier en geniet ervan!!
Veel groetjes van Anja en Nikolaas
dag tante Evelientje en nonkel Jan,
eindelijk kunnen de Van Hoekskes ook eens reageren want we hebben internetaansluiting in de Winterstraat. ja nu zijn we terug mee met onzen tijd he
Hier alles goed in Gent. Tussen al het gekrijs van Marie en Ella probeer ik hier een berichtje door te sturen.
Robin is gisteren voor de eerste keer naar de balletles geweest. En er is een klein babaytje geboren bij Mike zijn broer. Sam, een meisje.
Voor de rest geen wereldschokkend nieuws eigenlijk. t was heel leuk en ontspannend in Frankrijk bij mama en papa. We zullen je de fotot's dan wel tonen.
Veel groetjes van Robin, Marie en Ella, Mike en Susie en tot binnenkort.
Een reactie posten